W czasach starożytnych Wyspy Kanaryjskie znane były jako Wyspy Szczęśliwe. Pierwotnych mieszkańców wyspy wytępili Europejczycy, którzy ponownie zaczęli tam przybywać w czasach średniowiecza. Archipelag składa się z piętnastu wysp, z których największe to Fuerteventura, El Hierro, La Palma i La Gomera, Lanzarote, Teneryfa i Gran Canaria. Najważniejsze miasta to La Palma na wyspie Gran Canaria oraz Santa Cruz na Teneryfie. Wyspy są obecnie dość gęsto zaludnione, mieszkają na nich prawie dwa miliony Hiszpanów. Wbrew powszechnej opinii, nazwa archipelagu nie pochodzi od kanarków, lecz od psów – czyli po łacinie canis.

Podczas gdy Wyspy Kanaryjskie położone są na Oceanie Atlantyckim bliżej Afryki, niż Europy, Baleary leżą na Morzu Śródziemnym. Archipelag składa się z ponad dwustu wysp, z których największa jest Majorka, a nastepnie znacznie mniejsze Minorka, Ibiza i Formentera. Łącznie zamieszkuje je około miliona osób. Stanowią jedno z najważniejszych centrów turystycznych Hiszpanii. Przez krótki okres Majorka stanowiła autonomiczne królestwo, znajdowała się też pod wpływem francuskim i angielskim. Urzędowym językiem Balearów, prócz Kastylijskiego, jest Kataloński. Stolica wspólnoty to Palma de Mallorca.

Aragonia to czwarty pod względem wielkości, lecz słabo zaludniony region Hiszpanii, leżący na wschodzie kraju, między Katalonią a Kastylią. Wraz z Kastylią, utworzyła w 1479 roku Królestwo Hiszpanii, kiedy jej król, Ferdynand, ożenił się z Izabelą Kastylijską. W skład Aragonii wchodziła wówczas Katalonia i inne okoliczne ziemie. Jedynym większym miastem w Aragonii jest Saragossa, wielkością porównywalna z Poznaniem. Teren Aragonii jest w większości górzysty i wyżynny – region znajduje się w dużej części w paśmie Pirenejów. Mieszkańcy Aragonii mają własny język, jednak korzysta się z niego głównie w małych miasteczkach poszczególnych prowincji i nie jest on językiem urzędowym regionu. Spora część Aragończyków mówi natomiast po katalońsku.

Trzecią, obok Aragonii i Katalonii wspólnotą autonomiczną Hiszpanii położoną w paśmie górskim Pirenejów jest mała i słabo zaludniona Nawarra. W średniowieczu była najpierw samodzielnym państwem (jedenasty wiek), później tworzyła część Królestwa Aragońskiego. Stolica Nawarry to Pampeluna, w której mieszka co trzeci jej mieszkaniec. Nawarra obejmuje również część terytorium zamieszkanego przez Basków, dawniej należącego do Baskonii. Stąd językiem urzędowym Nawarry jest prócz kastylijskiego również baskijski.

Galicja, najdalej na zachód wysunięty region Hiszpanii, leżący w samym rogu Półwyspu Iberyjskiego, na północnej granicy Portugalii, kojarzy się wszystkim Polakom choćby ze względu na swoją nazwę. Galicja jest małym, jednak dość dobrze zaludnioną wspólnotą autonomiczną – na jej terenie mieszka ponad dwa i pół miliona Hiszpanów. Stolicą Galicji jest niezbyt duże miasto A Coruna. Z kolei najważniejszym zabytkiem - słynne sanktuarium w innym mieście – Santiago de Compostela. Mieszkańcy Galicji posiadają własny język. Obecnie znalazł się on pod dużym wpływem hiszpańskiego, jednak w średniowieczu dał początek narodowemu językowi Portugalczyków, z którymi Galicyjczycy są spokrewnieni.

Baskonia, zwana też Krajem Basków, to jeden z najmniejszych, ale bardzo gęsto zaludniony region Hiszpanii. Jednocześnie jest jedną z najważniejszych pod względem politycznym wspólnot autonomicznych. Dzieje się to za sprawą jej mieszkańców, którzy domagają się jak najszerszej autonomii, a nawet wysuwają postulaty separatystyczne. O niezależność Baskonii walczy od 1959 roku organizacja ETA. W wyniku jej zamachów terrorystycznych zginęło około ośmiuset pięćdziesięciu osób, w tym w 2008 roku socjalistyczny polityk Isaias Carrasco, zastrzelony w ostatnim dniu kampanii wyborczej. Baskowie podkreślają swoją autonomię na każdym kroku – klub sportowy Athletic Bilbao od początków swojego istnienia kultywuje tradycję, na mocy której grają w nim wyłącznie baskijscy piłkarze. Pomimo tak ostrej selekcji, klub ten nigdy nie spadł z najwyższej klasy rozgrywkowej.

Leżąca w zachodniej części Hiszpanii, granicząca z Portugalią Estremadura to najbiedniejsza wspólnota autonomiczna kraju. To jednak stąd pochodzą jedni z najsłynniejszych Hiszpanów – konkwistadorzy tacy jak Hernan Cortes, który podbił ziemie Azteków w Ameryce Środkowej, czy Francisco Pizarro, pogromca Inków i założyciel stolicy Peru – Limy. Wiele amerykańskich miast nosi swoje nazwy właśnie po miejscowościach z tego regionu Hiszpanii. Estremadura jest stosunkowo dużym (osiem procent powierzchni kraju), lecz słabo zaludnionym (ledwie milion mieszkańców) regionem. Jego stolicą jest Merida – miasto malutkie, lecz słynne i warte odwiedzenia ze względu na wielki zespół zabytków z czasów Cesarstwa Rzymskiego.

Kastylia-La Mancha to jedna z dwóch trzech wspólnot autonomicznych, leżących na terenie Kastylii. Od Kastylii-Leon oddzielona jest autonomicznym terytorium stolicy kraju – Madrytu. Dawniej wraz z tym miastem tworzyła ona tak zwaną Nową Kastylię. Pomimo wielkiego terytorium (zajmuje ponad piętnaście procent powierzchni kraju, co daje mu trzecie miejsce w Hiszpanii), region ten jest słabo zaludniony – mieszka w nim około dwóch milionów mieszkańców. Jego stolicą jest maleńkie, lecz znane w całej Europie ze względu na wspaniałą architekturę Toledo, bardzo ważny ośrodek turystyczny i religijny. Jednocześnie dawniej była to stolica całej Hiszpanii. Do atrakcji regionu zaliczają się również miejsca związane z Don Kichotem – jaskinia Montesinos oraz pola z wiatrakami.

Madryt to niezbyt wielka, jednak najgęściej zaludniona wspólnota autonomiczna. Jej centrum jest oczywiście stolica kraju, zaś w całym regionie mieszka ponad sześć milionów osób, z których połowa w samym Madrycie. W obrębie wspólnoty znajdują się również inne miasta, leżące dookoła madryckiej metropolii, z których dwa przekraczają dwieście tysięcy mieszkańców. Madryt jest stolicą kraju od roku 1561, gdzie została ona przeniesiona z Toledo przez króla Filipa II.

Katalonia jest prawdopodobnie najbardziej znanym regionem Hiszpanii w Polsce, ze względu na słynne miasto i klub piłkarski Barcelona, a także dzięki temu, że jest to najbliżej położony region, którego plaże są dużą atrakcją turystyczną dla Polaków. Choć Katalonia zajmuje jedynie sześć procent powierzchni kraju, a zatem jest trzykrotnie mniejsza od Andaluzji, zamieszkuje ją aż siedem milionów Hiszpanów, co stawia ten region na drugim miejscu w kraju. Podobnie jak Kraj Basków, Katalonia posiada bardzo szeroką autonomię, jednak jej mieszkańcy, choć wielu z nich czuje się przedstawicielami odrębnego narodu, od końca osiemnastego wieku nie posuwają się do walki zbrojnej o niepodległość i nie istnieją tu organizacje terrorystyczne.

Walencja leży na przedłużeniu plaż Katalonii i jest jedną z najgęściej i najliczniej zaludnionych wspólnot autonomicznych w obrębie Hiszpanii – ponad cztery miliony mieszkańców dają jej czwarte miejsce na liście, przy wielkości terytorium nie przekraczającej pięciu procent powierzchni kraju. Największym miastem jest tu oczywiście Walencja, którą możnaby porównać wielkością do Krakowa. Mieszkańcy Walencji posługują się językiem kastylijskim (hiszpańskim) lub katalońskim, przy czym coraz bardziej dominuje ten pierwszy język.

Andaluzja to najdalej na południe wysunięta wspólnota autonomiczna w Hiszpanii. Jest to najliczniej zamieszkany region tego kraju – mieszka w nim niemal osiem milionów Hiszpanów, co daje osiemnaście procent całej populacji. Jednocześnie Andaluzja jest druga pod względem wielkości - zajmuje siedemnaście procent terytorium kraju. Stolicą Andaluzji jest Sewilla. Prócz niej, ważniejszymi miastami są Grenada, Kordowa i Malaga, znane z krwawych wojen, jakie Hiszpanie toczyli z Maurami, zamieszkującymi te tereny w średniowieczu. Andaluzja jest też słynna jako stolica tańca i muzyki flamenco. Znajduje się tu również najwyższy łańcuch górski w kraju – Sierra Nevada.

Murcja to mały pod względem terytorium i liczby mieszkańców (w obu przypadkach nie przekracza trzech procent wielkości i populacji kraju), jednak ważny ze względów turystycznych region Hiszpanii. Przy plażach Morza Śródziemnego, zwłaszcza w basenie słynnej laguny Mar Menor, ulokowanych jest kilka z najciekawszych hiszpańskich miejscowości wypoczynkowych. Reszta regionu pokryta jest wyżynami i wzniesieniami gór Sierra Nevada. Dialekt mieszkańców Murcji zawiera wiele zwrotów z języka arabskiego. Jest to pozostałość po Maurach, którzy zajmowali dawniej te tereny.